Straten, wegen en pleinen

De Kinkerbrug

Geschiedenis van de brug
Omstreeks 1870 was de verbinding tussen het westen en het oude deel van de stad zeer gebrekkig. Tussen de bruggen bij de Raampoort en het Leidseplein lag geen enkele brug over de Singelgracht. Eerst kwam er een pont over de Singelgracht bij de Jacob van Lennepstraat. In 1890 kwam aan het begin van de Kinkerstraat de Oude Kinkerbrug. Die is in 1956 vernieuwd.



De Kinkerbrug aan de andere kant van de Kinkerstraat, is in 2003 gerenoveerd: tussen 12 mei en 18 augustus. Deze echte ‘Kinkerbrug’ werd in 1913 gebouwd. In die tijd was het een draaibrug. In 1936 werd het de brug die we nu kennen: een ‘basculebrug’. Bascule betekent weegschaal. Een basculebrug als de Kinkerbrug werkt volgens hetzelfde principe als een ophaalbrug, alleen zie je er minder van. Het contragewicht en het bewegingsmechanisme zitten in een kelder naast de brug. Op straat zie je niks van de kelder. Die zit onder het asfalt en de tramrails die over het ‘kelderdek’ heen lopen.



De architect: Piet Kramer
Piet Kramer (1881-1961) is de architect van de Kinkerburg. Hij is een van de vooraanstaande architecten van de Amsterdamse School en besteedde veel aandacht aan smeedwerk en beeldhouwwerk op bruggen. Hij werd de “edelsmid der bruggen” genoemd en scheen soms ook zelf het ijzer te smeden. Van de meer dan 300 bruggen die hij bouwde, bevinden zich er 80 in het Amsterdamse Bos. In Amsterdam bouwde hij onder meer de bruggen in de Leidse- en de Vijzelstraat en de in 2002 in oorspronkelijke stijl herstelde Mirakelbrug bij de ingang van het Westerpark achter de Haarlemmerpoort. Ook maakte Kramer de bruggen die met winkeltjes versierd zijn in Amsterdam-Zuid.

Met dank aan de Dienst Infrastructuur Verkeer en Vervoer Amsterdam.

Zie ook:
De Kinkerbrug omstreeks 1953


terug naar kinkerbrug      stratenpagina